آنچه باید درباره خدا یا کد خدا بدانید، در این مطلب گردآوری شده است.
ولی همۀ «خیارات» و «اختیارات» را در وجودِ خود متمرکز کرده،
و در برابرِ هر «کس» و هر«حسابرس»،
خود را نه «پاسخگو»،که حتّی «اُلگو» می داند!
در این شهر آنان که در ادارۀ امور «نقش» دارند،«نقشه» ندارند
و آنان که «نقشه» دارند،در ادارۀ امور «نقشی» ندارند!
او بسیار «بیداد می ورزد»،بنابراین از هر «فریاد می لرزد».
«لَخت ترین اِعتراض به حُکّام» به «سخت ترین اِعراض از نظام» می انجامد
و کوچک ترین «انتقاد» به عنوان بزرگ ترین «عناد» تلقّی می شود.
او هر «زعیم» را «بیم» می دهد
که مبادا مردم «بپاخیزند» و بساط او را «درهم ریزند»،
زیرا هر «قیام به قیامت» می انجامد و هر «اقدام به ندامت».
او حتّی «بارشِ باران» و «ریزشِ بوران» را
تنها در سایه سارِ «نیّتِ پاک» و «امنیّتِ تابناک» خود می داند!
او می پندارد که از «رحمتِ جود» و «نعمتِ وجود» اوست،
که هر «رمیده،رامش» یافته و هر «رهیده،آرامش»!
بنابراین همه باید از خداوند، «بقای سلطنت» و «ابقای حکومت» او را بخواهند!
البته در هر جامعه که خلق به جای«پُرسشگری»،«پرستشگری» کنند،
هر «بنده»،«شرمنده» است و هر «کدخدا»،«خدا»!
برچسب:
نویسنده: هلیا زارعیان